Πόλεμος και Ειρήνη

Αντί να ψάξουμε τη λύση στο πρόβλημα και να ανασκουμπωθούμε , εμείς βουλιάζουμε ακόμη περισσότερο στον βαλτώδη καναπέ , βουλιάζοντας παράλληλα και την σκέψη μας σε θολά νερά , θολωμένα από το μελάνι της σουπιάς του συστήματος που μας εξουσιάζει.

 

Αν αναλογιστούμε πως …

συγκεκριμμένες και αποτρόπαιες ενέργειες, οι επονομαζόμενες ως τρομοκρατικές, έρχονται ως απάντηση στα δυτικά κράτη, διότι  για πολλά χρόνια συντηρούν ή ακόμη και δημιουργούν πολέμους στα μουσουλμανικά κράτη της ανατολής , θα μας βοηθήσει ίσως να βρούμε την άκρη για τον μίτο της Αριάδνης. Παλαιστίνη, Λίβανος, Υεμένη, Ιράκ , Αφγανιστάν , Συρία, Λιβύη, αποτελούν τρανά παραδείγματα που καταδεικνύουν μέσα από την ιστορία , ωμές πολεμικές παρεμβάσεις για τον έλεγχο του μαύρου χρυσού. Πολεμικές ενέργειες και δράσεις που άφησαν πίσω τους πολύ αίμα και πόνο . Προκάλεσαν επίσης τεράστια προσφυγικά τσουνάμι που κυρίως κατέληξαν στις δυτικές χώρες.

 

Παράδοξο κι όμως αληθινό.

Οι Συνταγματικές αρχές των δημοκρατικών δυτικών κρατών επέτρεψαν την εισροή χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών από τα μουσουλμανικά κράτη που επλήγησαν από τους πολέμους  με αποτέλεσμα σήμερα να βάλλονται εκ των έσω , από τους ίδιους τους πολίτες τους. Αυτούς τους μουσουλμάνους πρόσφυγες ή  μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς που επέλεξαν να μην ξεχάσουν και να απαντήσουν με τη δική τους τζιχάντ .

 

Ο  μίτος της Αριάδνης.

Ήταν η άκρη του νήματος, το οποίο έδωσε η Αριάδνη,  η κόρη του Μίνωα, του αυτοκράτορα της Κρήτης, στον αγαπημένο της Θησέα, για να βγει ζωντανός από τον Λαβύρινθο , όπως κι έγινε. Στην περίπτωσή μας , δεν γνωρίζω σχολιαστή μου, αν θα τα καταφέρουμε να βγούμε από το δικό μας λαβύρινθο, στον οποίο έχουμε περιέλθει .

 

Αξίζει όμως,

να ψάξουμε για την άκρη του νήματος, που μπορεί να μας οδηγήσει στον απεγκλωβισμό και σε περισσότερο φως. Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να ακινητοποιήσουμε όλοι οι πολίτες των δυτικών κρατών τα αυτοκίνητα και τις πετρελαιοκίνητες ή βενζινοκίνητες μηχανές μας για ένα μήνα ώς πράξη διαμαρτυρίας για τους πολέμους που γίνονται με έπαθλο το πετρέλαιο. Αυτό θα ήταν μια ακραία ενέργεια πολιτικής δράσης με την οποία θα είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε να πλήξουμε το σύστημα που φαντάζει αλώβητο.

 

Αλώβητο φαντάζει,

γιατί εμείς του το επιτρέπουμε. Όλη η δύναμη είναι στα χέρια μας στα χέρια των σκεπτόμενων πολιτών και αν αποφασίσουμε να συνεργαστούμε, το σύστημα που μας εξουσιάζει και αποφασίζει για μας χωρίς να μας ρωτάει, θα δεχθεί ένα πολύ ισχυρό μήνυμα , πως τα πρόβατα ξύπνησαν , έβγαλαν την προβιά και μετατράπηκαν σε λύκους της ειρήνης.

 

… και μετά ξύπνησες !

Μα είναι ποτέ δυνατόν , φτωχέ τω πνεύματι σχολιαστή , να απαρνηθεί ο σημερινός δυτικού τύπου άνθρωπος το αυτοκίνητό του , έστω και για μια μέρα; Θα τον πείσεις με τα επιχειρήματά σου να πάει με τα πόδια στο περίπτερο που απέχει 500 μέτρα χωρίς να μετακινήσει τους τέσσερις τροχούς του; θα στεἰλει τα παιδιά σχολείο με το λεωφορείο; τι θέλεις να κάνεις σχολιαστή ; να διαλύσεις τον κοινωνικό ιστό στις δυτικές κοινωνίες;

 

Εξαρτάται πώς το βλέπεις;

Mε τα μάτια του λαγού ή της κουκουβάγιας; θέλεις να παραμείνεις ένας βολεμένος υποκριτής και παρατηρητής ή μήπως θέλεις να αναλάβεις δράση για ένα καλύτερο μέλλον , με καθαρή συνείδηση και άξονα την ειρήνη στον κόσμο; Πάνω από όλα άνθρωπε προσπάθησε να μην συνηθίσεις στον τρόμο γιατί τότε είναι και σαν να τον αποδέχεσαι .

 

Καλό 2020 και βλέπουμε …